Parallelsessies| 23 november 2016 | Eenhoorn in Amersfoort

         
Sessie 1       Suïcide: logisch toch?
      Door: Bram Sizoopsychiater, Specialistisch Centrum Ontwikkelingsstoornissen, Dimence.
Mensen met een autismespectrumstoornis (ASS) worden in het algemeen gekenmerkt door onder andere een zekere starheid en logische denkpatronen. Hans Asperger merkte al op dat het effect vaak wordt geïntellectualiseerd. Als mensen klem komen te zitten er is sprake van een ‘entrapment’ dan kan zelfdoding de enige oplossing lijken. Bij mensen met ASS is deze oplossing meestal het resultaat van een schijnbaar logische en doortimmerde redenering, waar de omgeving vooral met verbijstering op reageert. In deze sessie wordt aan de hand van praktijkvoorbeelden besproken op welke manier hier mee omgegaan kan worden en welke alternatieven er geboden kunnen worden.
         
Sessie 2       In de frontlinie: wat verpleegkundigen kunnen doen voor suïcidale patiënten
     

Door: Barbara Stringer, ggz inGeest, onderzoeker en verpleegkundige.
In deze sessie zal worden ingegaan op wat HBO professionals kunnen doen in het begeleiden van mensen die zich suïcidaal uiten: hoe en met wie communiceer je over suïcidaliteit, hoe schat je suïcidaliteit in, waar begint en eindigt je verantwoordelijkheid en hoe waarborg je de veiligheid? Aan de hand van casuïstiek en een aantal oefeningen bekwaam je je in het omgaan met suïcidaal gedrag. 

         
Sessie 3       Suïcidale jongeren: met ouders erbij zijn we effectiever

      Door: Ineke Rood, eigen praktijk, systeempsychotherapeut en Jan Meerdinkveldboom, jeugdpsychiater en psychotherapeut/systeemtherapeut.

In deze sessie presenteren we een onderbouwde visie op het betrekken van ouders en het gezin om de hulp aan suïcidale jongeren zo goed mogelijk te laten verlopen. De op de individuele jongere gerichte hulp dient onverkort gegeven te worden en deze is geheel conform de Multidisciplinaire richtlijn. Maar ook het betrekken van naasten bij de diagnostiek en behandeling is een essentieel element. Bij veel van de jongeren (12-24 jaar) zijn de gezinsrelaties als gevolg van problemen sterk in kwaliteit verminderd en zien we een te grote afstandelijkheid. Het risico op de stap,  om een einde aan het leven te maken, wordt daardoor vergroot. Systeem therapeutische interventies en methodieken, specifiek gericht op deze gezinsdynamiek worden besproken en gedemonstreerd.

         
Sessie 4       Zien, horen en verwijzen? Suïcidepreventie in de praktijk van de huisarts

     

Door: Martin Steendam, GGZ Friesland, Klinisch psycholoog; Harold Wenning MSc, verpleegkundig Specialist – GGZ / POH-GGZ, coördinator POH-GGZ; Jos de Keijserklinisch psycholoog en psychotherapeut.
Suïcidaliteit is vaak niet direct te zien. Wel dat iemand het moeilijk heeft en in crisis is. Door ernaar te vragen kun je dan wat horen over de wanhoop en mogelijk suïcidale gedachten. Dat is in de kern wat de POH-GGZ kan doen in de praktijk van de huisarts. In deze sessie wordt een korte inleiding gegeven op taak en mogelijkheden van de POH-GGZ in de preventie van suïcide. Vervolgens zal in enkele korte rollenspelen de thematiek worden neergezet. En dat gebeurt interactief, deelnemers aan de sessie kunnen de scenes en het gedrag van de spelers rechtstreeks gaan sturen. In de discussie zal het  gaan over het hoe van contact maken, over mogelijkheden en grenzen voor de POH-GGZ als het gaat om suïcidaal gedrag. Wat doe je zelf, wanneer verwijs je? 

         
Sessie 5       Verliesverwerking na suïcide
     

Door: Marieke de Groot, VU afdeling klinische psychologie.
Het is onomstreden dat nabestaanden van mensen die zijn overleden door suïcide het moeilijk hebben. Rouw na suïcide kent vele gezichten en veel nabestaanden hebben een hulpvraag. Hulpverleners vinden het soms lastig om te bepalen of de klachten van nabestaanden ‘normale’ rouwreacties zijn en wat ze voor nabestaanden kunnen doen. In deze workshop gaan we in op de vraag hoe je kunt vaststellen of rouw na suïcide problematisch, wanneer specifieke nazorg geïndiceerd is en hoe dit er uit kan zien. Daarnaast besteden we aandacht aan het herkennen van gezondheidsrisico’s bij familieleden van personen die zijn overleden door suïcide

         
Sessie 6       Hoe om te gaan met suïcidaliteit en doodswensen bij ouderen?
      Door: Lia Verlinde, opleider psychiatrie en ouderenpsychiater, Mediant.
Hulpverleners  binnen de ouderenpsychiatrie worden vaak geconfronteerd met suïcidaliteit of een doodswens. De  visie en houding van de hulpverlener is van essentieel belang bij de benadering en de behandeling van suïcidaliteit en doodswensen bij ouderen.  In deze interactieve sessie wordt  met de deelnemers gekeken naar hun visie en het effect van de verschillende visies op de houding naar de oudere met een doodswens.  De dilemma’s voor de hulpverlener die suïcidaliteit bij ouderen oproepen zijn eveneens onderwerp van gesprek. Een benaderingswijze zal behandeld worden. De doelstelling is dan ook  dat de deelnemers meer zicht hebben op hun visie en houding naar ouderen met suïcidaliteit of een doodswens en handvatten krijgen om hiermee om te gaan.
         
Sessie 7       Suïcidaliteit en persoonlijkheidsstoornissen: niet bang zijn maar aanpakken!
     

Door Wies van den Bosch, Pro Persona/Scelta/Dialexis, Klinische Psycholoog/senior onderzoeker.
In haar sessie gaat zij in op de wijze waarop bij persoonlijkheidsstoornissen suïcidaliteit aangepakt kan worden. Aandacht wordt besteed aan het inschatten van suïciderisico, de wijze waarop met de cliënt tot samenwerking gekomen kan worden en hoe dat tot een preventieplan kan leiden. Naast een powerpoint zal ook videomateriaal gebruikt worden, en worden deelnemers aangezet tot inbrengen van casuïstiek (en rollenspelen). Na de workshop weten deelnemers welke factoren van belang zijn, hoe ze uit te vragen en tegelijkertijd een werkrelatie met de cliënt op te bouwen. Nadrukkelijk zal ook stilgestaan worden bij suïcidaliteit bij mensen met een antisociale persoonlijkheidsstoornis.

         
Sessie 8       Behandeling van suïcidaal gedrag in een kliniek

     

Door Remco de Winter,  Parnassia Groep,  psychiater, kennisdomeinleider acuut, manager  zorg & Derek de Beursleidt het GGZ programma bij het Nederlands Instituut van de gezondheidszorg(NIVEL). 
Bij ernstig suïcidaal gedrag komt het voor dat patiënten worden opgenomen in een psychiatrische kliniek. Vaak indien er bij ernstige suïcidaliteit geen andere mogelijkheden meer lijken te zijn. Wanneer is het risico op suïcidaal gedrag zo groot dat een patiënt opgenomen dient te worden? Vergroot een kliniek de veiligheid, of neemt het risico op suïcidaal gedrag juist toe? In deze sessie bespreken we wanneer, waar (open/gesloten) en hoe (vrijwillig/onder dwang) een patiënt opgenomen dient te worden. Verder leggen we een faseringsplan uit zoals gebruikt op diverse acute afdelingen. We presenteren de overwegingen die op beslismomenten een rol spelen. 

         
Sessie 9       Suïcidaal gedrag en farmacotherapie

bas verweijTheo Ingenhoven

     

Door: Bas Verweij, psychiater, Ziekenhuis Rijnstate en Theo Ingenhoven, psychiater/psychotherapeut werkzaam bij het Centrum voor Psychotherapie in Lunteren en hoofd zorgprogramma persoonlijkheidsstoornissen bij Pro Persona 

Bestaan er medicijnen tegen suïcidaliteit? Of tegen suïcidaal gedrag? Kan een suïcide door gerichte farmacotherapie worden voorkomen? Of spelen de uitgeschreven recepten een dergelijke noodlottige sluitpost juist in de hand? Verschilt dat per diagnose: psychose, depressie....., en hoe dan bij borderline? Of is suïcidaliteit beter transdiagnostisch op te vatten, als een onnatuurlijke doodsoorzaak, of juist als het natuurlijke beloop van een stoornis? Vragen, veel vragen. In deze workshop staan we, vanuit gepresenteerde achtergrondinformatie, stil bij antwoorden op een fundamentele dilemma in de dagelijkse behandelpraktijk: juist wel voorschrijven? of juist toch maar niet?

         
Sessie 10       Terugvalpreventie bij suïcidaliteit: kan een terugvalketen hulpverlener en patiënt helpen?

Judith van Olst

      Door: Judith van Olst, senior psychiatrisch verpleegkundige; Cassandra Steenkist en Luuk Heinsman, beiden psychiater. 

Binnen de Verslavingspsychiatrie wordt gewerkt met terugvalpreventieketens. Inzet daarbij is het leren herkennen van achtereenvolgende stappen en bijkomende vroege signalen, om zo te komen tot een signaleringsplan of terugvalpreventieplan. In de sessie zal een terugvalpreventieketen voor suïcidaal gedrag worden gepresenteerd aan de hand van casuïstiek. Binnen de klinische afdelingen Verslavingspsychiatrie van Dimence wordt deze werkwijze vooral door verpleegkundigen samen met de patiënt uitgevoerd. In de praktijk draagt deze werkwijze bij aan het bespreekbaar maken van suïcidaliteit. De eerste functie is die van validering en psycho-educatie, later komt het accent te liggen op overlevingsstrategieën en het formuleren van alternatieve gedragskeuzes. Doordat de stappen in de keten overeenkomen met de ernstschalen uit de richtlijn, kan de keten ook als thermometer voor de mate/ernst van suïcidaliteit gebruikt worden. 

         
Klik hier en meld u aan!
 

 

 

 

Aanmelden 23 november


€ 349,-  Standaard prijs

€ 299,-  Prijs abonnees tijdschrift  
 

Schrijf nu in!

Speciale aanbieding

 

Partner(s):